Hoe het verder ging…

15 juni 2022 00:17

Na mijn middelbare school ben ik aan mijn vervolg opleiding begonnen, stage gaan lopen en solliciteerde ik naar mijn eerste echte baan! Ik ging werken bij Ons Tweede Thuis, een mooie zorgorganisatie, waar ik nog steeds met veel plezier werk! Bij mijn sollicitatie heb ik niet vertelt dat ik diabetes heb, na een paar weken heb ik mijn collega’s het vertelt en reageerde hier begripvol op, toch na een aantal maanden kwam ik mijzelf gruwelijk tegen, de nachtdiensten…ik was zo ziek die dagen, mijn diabetes raakte van slag. Ik kreeg een tweede halfjaar contract, het maakte mij boos en verdrietig, dit lag toch niet aan mij, mijn inzet en enthousiasme? Diabetes die zorgt voor deze ellende! Gelukkig was het binnen het team geen probleem om de nachtdiensten in te vullen en was daarna een vast contract “in the pocket”
Binnen de organisatie heb ik nog een aantal mooie stappen gemaakt, o.a. een HBO opleiding en ook naar regelmatige werktijden! Wat voor mij toch veel beter is.

Wanneer ik 23 jaar ben, heb ik 5 jaar mijn rijbewijs, weer zo een confronterende hindernis. Een procedure bij het CBR en onafhankelijke (oog)arts. Ik begrijp dat het nodig is, maar wanneer je 23 bent, je hypo’s goed voelt, je ogen in orde zijn, wil je deze (lees bejaarden) procedure niet hoeven volgen, ik heb immers nog nooit een deukje gereden! Ik realiseer mij nu dat ik volgend jaar dus weer aan de beurt ben hiervoor…

Ik ga samen wonen, ook woon ik een periode alleen, voor mij heerlijk al weet ik nog dat mijn vader aan de deur stond te rammelen, waarom de gordijnen nog niet open waren? Nou uh gewoon…ik begrijp het wel (nu ik zelf ook kinderen heb) ik had wel met een ernstige hypo (veel te lage bloedsuiker, waarbij je je bewustzijn verliest) in mijn bed kunnen liggen.
Het is mij nog nooit overkomen maar dat is niet voor iedereen met Diabetes, er zijn genoeg mensen die het zelf niet goed voelen, buiten bewustzijn raken en de Ambulance moet komen om via een infuus je bloedsuiker weer naar normaalwaarde te brengen. Dat is allereerst heel naar voor diegene zelf, maar het brengt ook zorgen met zich mee voor de omgeving. Diabetes raakt veel meer dan de persoon zelf, genezing is voor hen ook letterlijk een (diabetes)zorg minder!